Κολυμπώντας

The Andrew Carnegie Medal for Excellence in Fiction (2023)_x000D_
_x000D_
Κολυμπούν «εκεί κάτω», άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Το μόνο που μοιράζονται είναι η ρουτίνα του καθενός (αργή, μεσαία, γρήγορη λωρίδα), ίσως και η ανακούφιση των πρωινών ή απογευματινών επαναλήψεων. Ώσπου κάποια μέρα, μια ρωγμή κάνει την εμφάνισή της στον πυθμένα της πισίνας και τους πετά συλλήβδην πίσω στον αμείλικτο εξωτερικό κόσμο…_x000D_
Μία από τις κολυμβήτριες είναι η Άλις, η μνήμη της οποίας έχει επίσης αρχίσει να παρουσιάζει ρωγμές. Όταν δεν έχει τη συντροφιά των άλλων κολυμβητών και τη ρουτίνα των καθημερινών διαδρομών, βυθίζεται στην αναστάτωση και στο χάος, καθηλωμένη από τις αναμνήσεις της παιδικής της ηλικίας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ιαπώνων της Αμερικής, όπου πέρασε τα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, και του παιδιού που έχασε μετά τη γέννα, ενώ η κόρη της, που φτάνει πολύ αργά, ψάχνει τον δικό της δρόμο ανάμεσα στις ρωγμές της αγάπης._x000D_
_x000D_
«Ένα από τα θαυμαστά επιτεύγματα του Κολυμπώντας είναι η νηφάλια απεικόνιση του τεράστιου δράματος που συνεπάγεται η απώλεια του μυαλού πριν το σώμα εκπνεύσει. Αλλά ίσως ακόμη πιο εντυπωσιακός είναι ο σεβασμός που δείχνει απέναντι στη γενική σύγχυση της ζωής – μια ανθρώπινη κατάσταση που είναι πανταχού παρούσα, με ή χωρίς τη φθορά της άνοιας. Τόσο η Άλις όσο και οι συναθλητές της αντιλαμβάνονται τη λύση: να συνεχίσουν να κολυμπούν, και για όσο το δυνατόν περισσότερο». Financial Times_x000D_
«Αριστοτεχνικός και βαθιά συγκινητικός συνδυασμός της κοινωνικής σάτιρας με την ανατομία της απώλειας και του πένθους». Kirkus Reviews_x000D_
«H Οτσούκα υιοθετεί δεξιοτεχνικά διαφορετικές οπτικές γωνίες: η αφήγηση των κολυμβητών σε πρώτο πληθυντικό εντάσσει τον αναγνώστη στον κόσμο τους, ενώ το δεύτερο πρόσωπο μεταφέρει με ενάργεια τις εμπειρίες της κόρης της Άλις, καθώς προσπαθεί να κερδίσει τον χαμένο χρόνο σε μια κούρσα με αντίπαλο τη μνήμη που χάνεται». Publishers Weekly_x000D_
«Η πρόζα της Οτσούκα είναι επιβλητική: χτίζει λίστες και λιτανείες που δε μοιάζουν να έχουν ιδιαίτερη σημασία, ώσπου η παράγραφος φτάνει στο τέλος της και μένεις κατάπληκτος […] στο βιβλίο αυτό τα δεδομένα δε λειτουργούν αθροιστικά, αλλά επαναληπτικά, οι σκηνές επανέρχονται όπως οι σκέψεις στο μυαλό μας, όπως οι επαναληπτικές διαδρομές της πισίνας… Σε μια εποχή μονοτονίας και χάους, όπου ο θάνατος είναι τόσο απτός όσο και αδιανόητος, το βιβλίο αυτό είναι ένας ανεκτίμητος σύμμαχος». New York Times_x000D_
«Σ’ αυτό το σύντομο μυθιστόρημα η Οτσούκα καταφέρνει, με υπέροχο τρόπο, να τα πει (σχεδόν) όλα, για την απόλαυση της κολύμβησης, το δράμα της άνοιας, την ομορφιά του κόσμου». Elle_x000D_
«Η βραβευμένη Τζούλι Οτσούκα γράφει κατά μέσο όρο ένα βιβλίο ανά δεκαετία, καθιστώντας έτσι κάθε έργο της εκθετικά πιο πολύτιμο. Στο Κολυμπώντας δημιουργεί ένα εκπληκτικό κολάζ από μικρές στιγμές που αποτυπώνει εξαιρετικά την εύθραυστη ύλη των καθημερινών ανθρώπινων σχέσεων. […] Ένα ελεγειακό, καθηλωτικό αριστούργημα». Booklist