Βαθύ ρεμπέτικο

Ο Πειραιάς του Μεσοπολέμου είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά λιμάνια της Μεσογείου. Εδώ καταλήγουν τα θύματα της Μεγάλης Ιστορίας, οι Ρώσοι φυγάδες της Επανάστασης του 1917 αλλά και οι Μικρασιάτες πρόσφυγες, εδώ γεννιέται το ρεμπέτικο, εδώ ευδοκιμεί η παρανομία με όλα της τα πρόσωπα, από τη μαστροπεία και το λαθρεμπόριο μέχρι την κατασκοπεία.

Στην Ακτή Τζελέπη, στήνει ο μυθικός Μπάτης το καφενεδάκι όπου συχνάζει ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο καλλίφωνος Στράτος κι ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, στη γέφυρα του Ρεμπέτη δίνουν ραντεβού οι νταήδες για να λύσουν τις διαφορές τους, στην Τρούμπα τα βαριετέ αλά παριζιέν ψυχαγωγούν κόσμο και κοσμάκη κάθε κοινωνικής τάξης και φυλής. Στην Καστέλα μια βρετανική κοινότητα από μεγαλοστελέχη εταιρειών της εποχής γίνεται το λίκνο του espionage όσο πλησιάζει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Όλη αυτή η ετερόκλιτη ατμόσφαιρα ταυτίζεται με τη νιότη ενός Γάλλου φυγά, του Ζαν Λουί Λαμπέρ ή Σαρό που αναγκάζεται να αφήσει το Παρίσι ύστερα από τη συμμετοχή του σε ληστεία τράπεζας, καταλήγοντας στο Μεγάλο Λιμάνι, όπου για είκοσι χρόνια θα διευθύνει ένα από πιο φημισμένα καμπαρέ της Τρούμπας.

Οι αναμνήσεις του τόσο από τον προπολεμικό Πειραιά όσο και από τη μετεμφυλιακή Αθήνα, συνιστούν ένα θαυμαστό πανόραμα της σύγχρονης νεοελληνικής Ιστορίας που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι η ιστορία του καθενός μας.